جلوگیری از تبدیل گرمکنهای حمام به منبع خطر
قرار دادن گرمکنهای اشعه در سقف حمام، در واقع نوعی مبارزه با بخارات آب است. حمام محیطی مرطوب است و بخارات آب تمایل دارند وارد قطعات الکتریکی شوند. وقتی که بخارات وارد آنجا میشوند، مسیری برای عبور جریان الکتریکی فراهم میشود که نباید وجود داشته باشد. این امر منجر به جریانهای ناخواسته یا حتی قطع کامل سیستم الکتریکی میشود.
راهحل واقعی این است که مانعی محکم بین عنصر گرمایشی و بدنه دستگاه ایجاد شود.
مقابله با رطوبت
کیسههای پلاستیکی استاندارد برای این کار کافی نیستند. برای جلوگیری از نفوذ الکتریسیته، از فومهای سیلیکونی با دمای بالا و مواد اپوکسی برای پوشاندن اتصالات استفاده میکنیم. در واقع، این کار مانند پوشاندن سیمها با فوم است تا رطوبت نتواند وارد آنها شود.
اگر از پینهای ساده R7 یا Sk15 بدون هیچ مانعی استفاده کنید، این پینها اکسید شده و باعث ایجاد جریانهای ناخواسته میشوند. همچنین، از عایقهای سرامیکی بزرگتر نیز استفاده میکنیم؛ این کار باعث میشود جریان الکتریکی مسیر مناسبی برای عبور داشته باشد و از «پریدن» جریان از روی سطوح جلوگیری شود.
خنثیسازی جریان و آزمایشهای ایمنی
ایمنی چیزی نیست که بتوان آن را حدس زد. ما این دستگاهها را به یک سیستم خنثیسازی متصل میکنیم؛ چرا؟ چون اگر عایقبندی دستگاه از بین برود، میخواهیم که کلید قطع برق فوراً کار کند. ما نمیخواهیم کل سیستم الکتریکی دچار مشکل شود.
برای اطمینان از اینکه هیچ چیز را فراموش نکردهایم، آزمایشهای ویژهای انجام میدهیم؛ ما ولتاژ بسیار بالاتری را به دستگاه وارد میکنیم. اگر حتی یک سوراخ کوچک در عایقبندی وجود داشته باشد، آن را قبل از رسیدن دستگاه به خانه مشتری، شناسایی خواهیم کرد.
مشکل اصلی: گرما در برابر هوا
مشکل اینجاست که اگر گرمکن را بیش از حد مهر و موم کنیم تا آب وارد آن نشود، گرما درون دستگاه باقی میماند. اما اگر دستگاه بیش از حد در برابر هوا محکم باشد، سیمهای داخلی دستگاه آسیب خواهند دید.
این یک تعادل دشوار است؛ باید مانعی وجود داشته باشد که آب را خارج کند، اما همچنین اجازه دهد هوای گرم وارد دستگاه شود. ما معمولاً از ساختارهای خاصی برای سیمها استفاده میکنیم؛ این کار باعث میشود رطوبت از روی سیمها سرازیر شود و وارد جعبه اتصالات نشود.