Het juiste niveau van warmte bereiken: de waarheid over IR-reflectoren
Als je ooit een standaard reflector hebt gebruikt, weet je hoe het werkt. Er ontstaan vervelende ‘ hete punten’ en oneffenheden in de warmtestraling, waardoor alles in de war raakt. Bij onderzoek met glas zijn deze problemen een nachtmerrie. Ze veroorzaken thermische spanningen, zodat je uiteindelijk te maken krijgt met een hoop gefaalde monsters.
Daarom hechten we zoveel belang aan de geometrie van het aluminium. Het gaat erom precies te bepalen waar de IR-straling op het materiaal terechtkomt.
Het reguleren van de warmtestroom
Het aanpassen van een reflector gaat niet alleen om het kiezen van de juiste grootte. Het is eerder alsof je een sculptuur maakt. We passen de paraboolvormige of elliptische vormen van het aluminium aan, zodat de warmtestraling op de gewenste manier wordt verdeeld.
Wil je dat de warmte zich precies in het midden bevindt? Dat kan. Of wil je dat de warmte gelijkmatig over een groot oppervlak wordt verspreid? Ook dat is mogelijk.
Het mooiste is dat je precies het gewenste thermische profiel kunt instellen, zonder dat je de vermogenssterkte van de lamp hoeft aan te passen.
De werkelijkheid van aluminium
We gebruiken aluminium van hoge zuiverheid, omdat dit materiaal goed kan reflecteren en goed omgaat met warmte. Maar eerlijk gezegd is het niet perfect. Na verloop van tijd oxideert het metaal. Dit zorgt voor een dunne laag die de reflectieefficiëntie langzaam verminderd. Het is geen groot probleem, maar je moet dit in gedachten houden wanneer je lange tijdsvragen hebt rondom het gebruik van de reflector. Reken dan rekening met deze lichte daling in de prestaties.
Het gebruik in het laboratorium
In een onderzoekssituatie heb je ruimte nodig om te werken. Als je een nieuw glasmengsel test, is het een groot probleem als je vastzit aan een vaste warmtestroompatroon.
We ontwerpen onze reflectoren zo dat ze passen bij de specifieke golflengte van de lamp – of het nu om kortegolven of middengolven gaat. Hierdoor dringt de energie echt door tot het materiaal, in plaats van dat deze alleen van het oppervlak wordt gereflecteerd.
Het geeft je dus de mogelijkheid om de variabelen apart te bepalen. Je houdt de invoer van energie constant, wijzigt de geometrie van de reflector, en plotseling weet je precies wat het thermische limiet van het materiaal is.
Een tip: zorg ervoor dat de behuizing goed geventileerd is. Deze hoge-dichtheidsreflectoren concentreren de warmte niet alleen op het materiaal zelf, maar ook op de randen van de reflector.